سنک Orius albidipennis (Reuter) از شکارگرهاي مهم خانواده Anthocoridae مي باشد. اين حشره پلي فاژ و داراي دامنه ميزباني وسيع بوده ولي به طور ترجيحي از تريپس ها و بخصوص تريپس توتون Thrips tabaci Lind. که در حال حاضر از آفات مهم مزارع پياز و محصولات گلخانه اي در ايران و اکثر نقاط ديگر جهان مي باشد تغذيه مي کند. طي تحقيق انجام شده جمعيت هايي از سنک مزبور از مزارع مختلف به خصوص زراعت هاي پياز استان اصفهان جمع آوري و به انسکتاريوم منتقل گرديد و مطالعات بر روي توليد انبوه آن در شرايط آزمايشگاهي (دماي 25±2˚C، رطوبت نسبي 65±5 ٪ و شرايط نوري 16 ساعت روشنايي) با استفاده از قفس هاي جنس پلکسي گلاس و لوله هاي شيشه اي آغاز شد. از تخم پروانه بيد آرد (Ephestia kuehniella Zell.) همراه با گرده ذرت به منظور تغذيه مراحل مختلف رشد و از غلاف لوبيا سبز Phaseolus vulgaris L. به منظور بستر تخم ريزي سنک هاي ماده استفاده گرديد. هر دو تا سه روز يکبار بسترهاي حاوي تخم تعويض و به لوله هاي شيشه اي جهت تفريخ و رشد پوره ها منتقل گرديد. کليه مراحل رشدي سنک براي چندين نسل متوالي به روش فوق پرورش داده شد. در شرايط پرورش درصد تلفات تا زمان تبديل شدن به حشره کامل (مراحل تخم و پورگي) حدود 30% برآورد گرديد. رعايت مسايلي نظير تعويض به موقع بسترهاي تغذيه و تخمريزي، ضد عفوني ظروف پرورش قبل از استفاده و فراهم نمودن رطوبت و شرايط تهويه مناسب به ميزان زيادي از تلفات در خلال مراحل پرورش جلوگيري مي کند.