منبع: www.scripps.edu

خلاصه: ويروس ها بطور طبيعي بصورت ذراتي با ابعاد نانو يافت مي شوند و در همين راستا گروه هاي مختلف تحقيقاتي سعي دارند كه با مهندسي ويروس ها و توسعه نانوذرات ويروسي غير بيماري زا، حامل هاي چندكاره در ابعاد نانو تهيه نمايند

ويروس ها بطور طبيعي بصورت ذراتي با ابعاد نانو يافت مي شوند و در همين راستا گروه هاي مختلف تحقيقاتي سعي دارند كه با مهندسي ويروس ها و توسعه نانوذرات ويروسي غير بيماري زا، حامل هاي چندكاره در ابعاد نانو تهيه نمايند.

يك ويروس گياهي به نام cowpea mosaic virus (CPMV) تاكنون مورد توجه بسياري از محققين قرار گرفته است. امكان تهيه نسبتا آسان اين ويروس در مقياس بالا و طبيعت غير بيماري زاي آن نسبت به انسان و حيوان را مي توان به عنوان علل عمده انتخاب اين ويروس در تحقيقات دارورساني مطرح نمود. بعلاوه، دانشمندان تاكنون روش- هايي را طراحي نموده اند كه با استفاده از آنها مي توان مشخصات پروتئين سطحي اين ويروس ها را تغيير داده و با قرار دادن گروه هاي عاملي خاص در سطح آنها، پتانسيل كاربرد اين نانوذرات را در دارورساني و هدف درماني افزايش داد. با توجه به يافته هاي جديد محققان هم اكنون مي توان به دليل ديگري نيز از ذرات CPMV به عنوان حامل هاي نانو در پزشكي استفاده نمود.

Marianne Manchester و همكارانش در انستيتو تحقيقاتي Scripps نشان داده اند كه نانوذرات CPMV مي توانند بصورت كامل از محيط اسيدي و پر از آنزيم معده عبور نموده و با عبور از جدار روده باريك به جريان خون سيستميك وارد شوند. در نتيجه مي توان بجاي تزريق، از نانوذرات CPMV به عنوان وسيله اي براي تجويز خوراكي داروهاي ضد سرطان و عوامل مورد استفاده در تصوير برداري سرطان استفاده نمود. نتيجه اين آزمايش هاي در مجله Virology به چاپ رسيده است.

براي درك اين موضوع كه بدنبال عبور اين ويروس ها از دستگاه گوارش چه اتفاقاتي روي مي دهد، محققين فوق از ويروس كامل با ماده ژنتيكي RNA آن استفاده نمودند. با استفاده از فناوري PCR محققين مي توان مقادير اندك RNA موجود در بافت هاي مختلف بدن حيوان را رديابي كنند. در واقع آزمايش هاي انجام شده توسط گروه فوق نشان داد كه پس از تغذيه موش هاي آزمايشگاهي با برگ گياه cowpea كه آلوده به ويروس بودند، ذرات ويروس بطور وسيعي در بدن حيوان پخش شدند.

نتايج آزمايش هاي ديگري كه بر اساس شناسايي پروتئين سطحي ويروس طراحي شده بود، نشان داد كه ذرات ويروس بطور كامل (و نه تنها ماده ژنتيكي آن) از جدار روده عبور كرده و در بدن حيوان توزيع مي يابند. مشاهده نتيجه اي تقريبا مشابه كه در پي تزريق مستقيم اين ويروس ها به درون جريان خون موش ها به دست آمد بيانگر قابليت عبور ذرات ويروس بصورت كامل و دست نخورده از جدار ديوار روده باريك بود. اين نتايج امكان كاربرد نانوذرات مهندسي شده اين ويروس گياهي را در دارورساني تاييد مي نمايد. نتايج كارهايي كه توسط محققين دانشگاه Manchester قبلا انجام شده است نشان مي دهد كه با الحاق ملكول هاي متصل شده به تومورها در سطح نانوذرات مهندسي شده ويروس ها و وارد كردن داروهاي مختلف در درون آنها مي توان از ويروس هاي به عنوان حامل هاي دارورساني بهره جست